نقل است که وقتی خلیفه دوم قصد حمله به ایران را داشت ، حضرت علی (ع) او را از همراهی سپاه بر حذر کرد .

و به او فرمود : شاید در جنگ کشته شوی و در این صورت مسلمین بدون خلیفه می مانند . پس کس دیگری را به عنوان فرمانده سپاه برگزین و خود در مدینه بمان .

--------------

جالبه نه ؟

هر کی دیگه بود با خودش میگفت الهی بره و کشته بشه تا من به حق خودم برسم .

اما مولا علی (ع) به تنها چیزی که فکر می کرد وحدت و انسجام جامعه مسلمین بود .

وحدت و همبستگی در جهان اسلام

خلیل الرحمن سلحشور

مسئله وحدت یکی از مهمترین ایده هایی است که مسلمانان از روزگار آغازین اسلام تا به حال، بر مبنای تعالیم عالیه ی اسلامی و دیانت حقّه توحیدی پیگیر آن بوده و در مقابله با دشمنان اسلام و مسلمین یک تز و یک نظریه و یک استراتژی و برنامه، در ابعاد مختلف، متناسب با مقتضیات زمان، آن را ارائه نموده اند.

در این مورد در متن منابع اصیل اسلامی بویژه در قرآن، واژه هایی چون«امت» و «امت واحده» به کار رفته است و در فقه و حقوق بین الملل اسلامی تحت عنون« دارالاسلام» و در اخلاق و اعتقادات اسلامی با عناوینی چون«الفت اسلامی» ، «اخوت اسلامی»، «برادری دینی» ، «همبستگی دینی» ، «تقارن اسلامی» و در زبان سیاستمداران و رجال و مصلحین مسلمان نیز به نامهایی چون «وحدت اسلامی» ، «اتحاد اسلامی»، «امت محمدیه»، «وحدت مسلمین» و اخیراً به زبان اصطلاحات سیاسی روز، در قالبهایی چون «بلوک اسلامی»، «جبهه یا کنگره اسلامی» و «انترناسیونالیسم اسلامی» و خلاصه در زبان غربیان « پان اسلامیسم» آمده و مطرح شده است.

تز«وحدت اسلامی» در اندیشه سیاسی بسیاری از علما و اندیشمندان مسلمان به چشم می خورد و هر یک به نوعی آن را بیان و تشریح کرده، راه حل ها و موانع موجود در راه وحدت را به رشته ی تحریر درآورده اند امّا سئوالی که به ذهن می رسد، این است که، چرا به رغم آنکه شعار وحدت و همگرایی در جهان اسلام بیش از یک سده توسط مصلحان جهان در اسلام مطرح شده است، در جهان اسلام به وحدت و همگرایی نمی رسیم؟ موانعی که در این خصوص بر سر راه وحدت اسلامی است، چیست؟

امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) شخصیتى است که همه‏ى فرق اسلامى درباره‏ى عظمت او، درباره‏ى خصوصیات او و درباره‏ى شأن و منزلت والاى او در اسلام، با یکدیگر اتفاق نظر دارند.

لذا به جرأت میتوان گفت که على‏بن‏ابیطالب (علیه الصّلاة و السّلام)، میتواند نقطه‏ى اشتراک و تلائم و همبستگى میان فِرق اسلامى قرار بگیرد. در همه‏ى زمانها و دوره‏ها، فرقه‏هاى اسلامى - به جز گروه ناچیز و اندک نواصب که خارج از فِرق اسلامى هستند - شأن امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) را همان شأن والا و برجسته و ممتازى میدانستند که شما در کتابهاى فریقین - چه شیعه و چه سنى - ملاحظه میکنید. بنابراین امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) ملتقى‏ و محل اشتراک فرقه‏هاى اسلامى است و میتواند منبعى براى وحدت بین مسلمین به حساب بیاید.

● نویسنده: عبدالرحیم - اباذری

● منبع: سایت های خبری - جام جم آن لاین

شرط احیای تمدن اسلامی در راه وحدت اسلامی تلاشهای تئوریک و عملی گوناگونی صورت گرفته است.

یکی از برجسته ترین چهره های معاصردر راه تحقق این هدف ، امام موسی صدر است که پس از اتمام تحصیلات حوزوی و دانشگاهی به لبنان رفت و در چارچوب استراتژی خود مبنی بر گفتگو و همزیستی ادیان ، در راه ساخت و تقویت وحدت اسلامی ، بنیان های مستحکمی را بنا گذاشت.

اکنون که در بیست و پنجمین سالگرد ربوده شدن امام موسی صدر قرار گرفته ایم و به منظور معرفی چهره های شاخص تفکر نوین تمدن دینی ، مقاله تحقیقی حجت الاسلام عبدالرحیم اباذری را به چاپ می رسانیم.

نویسنده سالهاست درباره شخصیت ، آثار و منظومه فکری و عملی امام موسی صدر تحقیق می کند و از آثار وی می توان به کتاب «امام محرومان» اشاره کرد که تاکنون 2بار توسط انتشارات رشد به چاپ رسیده است.

در این مقاله ، به صورت کوتاه و گذرا ، سیره عملی و تفکرات تقریبی این مجتهد فرزانه را درباره وحدت بین مذاهب مرور می کنیم :

روز شمار حیات

امام موسی صدر ، سال 1307 ه ش در بیت روحانیت و مرجعیت در محله عشقعلی شهر قم در یک منزل اجاره ای چشم به جهان گشود. پدرش مرحوم حضرت آیت الله العظمی سید صدرالدین صدر یکی از مراجع معظم تقلید وقت بود. خاندان شریف صدر از تبار پاک پیشوای هفتم شیعیان ، امام موسی کاظم (ع) و از سلسله سادات علوی به شمار می آیند. این نسل نور ، از قرون متمادی در 2سلسله صدر و شرف الدین امتداد یافت و از میان آن ها شخصیت های بزرگ علمی ، سیاسی ، اجتماعی پا به عرصه وجود گذاشتند که هر یک در ایران ، عراق و لبنان طلایه دار علم و دانش و جهاد و هدایت شدند. مادرش بی بی صفیه نیز از سلاله پاک پیامبر است ، چرا که او دختر عالم مجاهد مرحوم آیت الله العظمی حاج آقا حسین قمی است که تبارشان با 28 واسطه به امام حسن مجتبی (ع) گره می خورد. امام موسی صدر دوره ابتدایی و متوسطه را در دبستان حیات و دبیرستان سنایی قم به پایان رساند و در سال 1320ه ش به طور تمام وقت وارد حوزه علمیه قم شد. پس از اتمام سطح متوسطه و عالی به درس خارج فقه و اصول شخصیت های برجسته حوزوی راه یافت و به درجه اجتهاد رسید. او در کنار دروس حوزه ، وارد دانشگاه شد. در مهرماه 1329 در دانشکده حقوق تهران مشغول به تحصیل شد؛ در خرداد 1332 با نگارش پایان نامه ای تحت عنوان ترجمه شروط و صحت آن و با کسب نمره عالی و دریافت مدرک لیسانس حقوق اقتصادی از آن مرکز فارغ التحصیل شد. وی در کنار تحصیل در حوزه به تدریس فقه ، اصول ، فلسفه در سطح عالی همت گمارد و طلاب فاضل و پراستعدادی را شیفته حوزه درسی خود کرد که امروز اغلب آنان از شخصیت های بارز سیاسی ، مذهبی و حوزوی به شمار می آیند. امام موسی صدر در سال 1337 با همکاری چند تن از همفکران مجله مکتب اسلام ، اولین مجله حوزوی را بنیان نهاد

موانع وخدت بین مسلمین

در مسیر اتحاد اسلامی و همبستگی مسلمانان جهان همواره مشکلات و موانع گوناگون چهره ظاهر می کنند. این موانع هم از « درون » است و هم از « برون » . موانع درونی را خود مسلمین به وجود می آورند و مولود تفکرات یکسویه و تنگ نظری ها و نگرش های سطحی و تحرکات و عملکردهای خطرناک ناشی از آن می باشد. موانع برونی زائیده اغواگری ها و نیرنگ افکنی ها و توطئه های پیدا و پنهان قدرت های استعماری جهان است که اتحاد و همبستگی مسلمین را برای خود دردناک و تحمل ناپذیر می دانند و سعی دارند با ایجاد تفرقه و اختلاف و منازعه در میان ملل مسلمان جهان مانع تشکیل جبهه توحید و امت واحد اسلامی شوند.