وحدت امت اسلامی از چنان ضرورت واوجبیت برخوردار است که اگر از هر انسان مسلمان بی سواد بیابان گرد بدور از جهان سیاست وتعاملات فرهنگی جهان امروز هم سؤال کنید،پاسخش این است که: وحدت درجهان اسلام از ضروری ترین ضروریات واز اولین ترین اولیت های امت اسلامی است.

 واگر همین سؤال را از یک فرد مسلمان درس خوانده وآگاه به مسائل پیچیده سیاست ومسئله تعاملات فرهنگی ودر نتیجه مسابقه فرهنگی در جهان امروز،به صورت یک سؤال کنید واز او بپرسید که نظر شما درباره وحدت داشتن جهان اسلام چیست ووحدت امت اسلامی را لازم وضروری می دانید؟

اوبا شنیدن چنین سؤالی با تحیر از شما خواهد خواست:

آقابفرما برویم به روان پژشک. چون با این سؤال شما معلوم است که اختلالات روانی دارید وخدای ناکرده عقل خودرا از دست نداده باشید واگر نه چنین سؤال بی جای نمی کردید وضرورت به این روشنی را به صورت یک سؤال  مطرح نمی فرمودید.

وحدت، تعریف مشخصی ندارد ، مصداقش ،و بعبارت دیگر، متعلق وحدت متکثر ومتنوع است؛ از وحدت بین اجسام تا وحدت در هدف وعقیده را شامل می شود و ما فعلاً وحدت در فرهنگ را کار نداریم بلکه می خواهیم نهضت امام حسین (ع) را از منظر  وحدت جهانی در عصر جهانی شدن مورد مطالعه قرار بدهیم که اصول این وحدت، وحدت در هدف وآرمان جنبشهای اجتماعی و زندگی همگرایانه جمعی است .