وحدت امت اسلامی از چنان ضرورت واوجبیت برخوردار است که اگر از هر انسان مسلمان بی سواد بیابان گرد بدور از جهان سیاست وتعاملات فرهنگی جهان امروز هم سؤال کنید،پاسخش این است که: وحدت درجهان اسلام از ضروری ترین ضروریات واز اولین ترین اولیت های امت اسلامی است.

 واگر همین سؤال را از یک فرد مسلمان درس خوانده وآگاه به مسائل پیچیده سیاست ومسئله تعاملات فرهنگی ودر نتیجه مسابقه فرهنگی در جهان امروز،به صورت یک سؤال کنید واز او بپرسید که نظر شما درباره وحدت داشتن جهان اسلام چیست ووحدت امت اسلامی را لازم وضروری می دانید؟

اوبا شنیدن چنین سؤالی با تحیر از شما خواهد خواست:

آقابفرما برویم به روان پژشک. چون با این سؤال شما معلوم است که اختلالات روانی دارید وخدای ناکرده عقل خودرا از دست نداده باشید واگر نه چنین سؤال بی جای نمی کردید وضرورت به این روشنی را به صورت یک سؤال  مطرح نمی فرمودید.

وحدت، تعریف مشخصی ندارد ، مصداقش ،و بعبارت دیگر، متعلق وحدت متکثر ومتنوع است؛ از وحدت بین اجسام تا وحدت در هدف وعقیده را شامل می شود و ما فعلاً وحدت در فرهنگ را کار نداریم بلکه می خواهیم نهضت امام حسین (ع) را از منظر  وحدت جهانی در عصر جهانی شدن مورد مطالعه قرار بدهیم که اصول این وحدت، وحدت در هدف وآرمان جنبشهای اجتماعی و زندگی همگرایانه جمعی است .

کسى را نمى‏توان یافت که چون امام على علیه السلام خواهان خیر و صلاح امت بوده باشد؛ چرا که او همواره بر آن بود تا مسیر تاریخ را در بستر واقعى آن به جریان اندازد. اگر چه مردم در انتخاب و گزینش رهبرى راه خطایى را پیمودند، این چیزى نبود که امام را وادارد تا تصمیم عجولانه بگیرد؛ زیرا امام به فراست، تبعات جانبى این دگرگونى را دریافته بود . عامه مردم از وجود فرصت طلبان کاملا بى اطلاع بودند، از این رو، هم در انتخاب خلیفه و هم در روش عزل وى اشتباه کردند وشاید در موقعیت و جو آن چنانى، هر کسى جاى آنان مى‏بود همین تصمیم را اتخاذ مى‏کرد؛ زیرا عثمان بارها پیمان بست و نقض پیمان کرد. عثمان به وضوح احساس مى‏کرد که على علیه السلام خیر و صلاح وى را مى‏خواهد؛ جز این که اوضاعى که بر خلیفه حاکم بود، مانع مى‏شد روابط آن دو گرم و دوستانه باشد.

ابن قتیبه مى‏گوید: «روزى عثمان به على علیه السلام گفت: اى ابو الحسن، نمى‏دانم طالب مرگت هستم، یا زندگى تو را خواهانم. به خدا! اگر بمیرى نمى‏خواهم بعد از تو براى دیگران بمانم، زیرا کسى را چون تو نخواهم یافت» ⁽¹⁾ .

جرج جرداق مى‏گوید: «در جریان حصر سراى عثمان، فرزندان على علیه السلام حسن وحسین علیهم السلام به دفاع از وى پرداختند؛ این در حالى بود که بنى امیه پنهانى از وى گریختند و در شام به معاویه پیوستند.» ⁽²⁾ مسعودى مى‏گوید: «علاوه بر فرزندان، کسان خود را نیز فرستاد. ⁽³⁾ »مؤلف الفخرى مى‏گوید: «على علیه السلام در ردیف مدافعان و یاران عثمان بود و عثمان براى دفع مردم از او کمک مى‏خواست واو نیز به دفع آنان قیام کرد. عاقبت چون عثمان را محاصره نمودند على علیه السلام فرزند خود حسن علیه السلام را به یارى او فرستاد که او جهت دفاع از عثمان سخت کوشید، چندان که عثمان او را قسم داد که از دفاع دست بردارد.» ⁽⁴⁾

طبرى و این قتیبه آورده‏اند: «چون عثمان در محاصره مخالفین بود، شورشیان آب را بر وى بستند و کسى جرأت نمى‏کرد که به آنان آب برساند، تا این که عثمان از پشت بام خانه‏اش از على علیه السلام خواست تا به خانه‏اش آب برساند که على علیه السلام هم چند مشک آب برایش فرستاد.» ⁽⁵⁾

پى‏نوشتها:

.1 الامامة و السیاسة، ج 1، ص .36

.2 على صداى عدالت انسانى، ج 1، ص 218 ـ 219؛ نهایة الارب، ج‏5، صفحه 80

.3 مروج الذهب، ج 1، ص 701 ـ .702

.4 الامامة و السیاسة، ج 1، ص 42؛ نهایة الارب، ج 5، ص 74، به نقل از: تاریخ سیاسى اسلام، ج 1، ص .300

.5 الامامة و السیاسة، ج 1، ص 40؛ تاریخ طبرى، ج 3، (حوادث سال 35) نهایة الارب، ج 5، ص 74

تاریخ ولایت در نیم قرن اول صفحه .112

استاد حسین ذاکر خطیر.

عنوان «راهبردهاى ارزشى و اجتماعى‏» به بررسى نقش و تاثیر پیامبر اکرم‏صلى الله علیه وآله در به کارگیرى عامل «وحدت اسلامى‏» به عنوان یکى از ابزارها در جامعه اسلامى آن زمان مى‏پردازد.
در یک تقسیم‏بندى کلى نقش پیامبر اکرم‏صلى الله علیه وآله در پایه‏گذارى وحدت امت اسلامى شامل سه مطلب بنیادین مى‏شود: نخست تلاش در وضعیت جامعه عربى آن زمان و به کارگیرى عوامل «سیاسى‏» جهت زمینه‏سازى‏هاى لازم; سپس برنامه‏ریزى‏هاى «فرهنگى‏» در مسیر ترسیم دورنماى امت واحده براى مسلمانان و ایجاد فضاى رشد فکرى و ارتقاى فهم مردم نسبت‏به مسؤولیت‏هاى خود; و در نهایت، به کار بستن راه‏حل‏هایى ه پیامبر اکرم‏صلى الله علیه وآله از آنها به عنوان ابزار تحقق وحدت بهره مى‏گرفت.
این چنین راهبردهایى را مى‏توان تحت عنوان «دعوت ارزشى پیامبرصلى الله علیه وآله برشمرد که پاره‏اى از آنها شامل «راهبردهاى ارزشى ملى و مذهبى‏»، «راهبردهاى ارزشى قومى و میهنى‏» و نیز «راهبردهاى ارزشى اجتماعى و فردى‏» خواهند بود. و اینک به هر بخش اشاره‏اى گذرا خواهیم کرد.

امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) شخصیتى است که همه‏ى فرق اسلامى درباره‏ى عظمت او، درباره‏ى خصوصیات او و درباره‏ى شأن و منزلت والاى او در اسلام، با یکدیگر اتفاق نظر دارند.

لذا به جرأت میتوان گفت که على‏بن‏ابیطالب (علیه الصّلاة و السّلام)، میتواند نقطه‏ى اشتراک و تلائم و همبستگى میان فِرق اسلامى قرار بگیرد. در همه‏ى زمانها و دوره‏ها، فرقه‏هاى اسلامى - به جز گروه ناچیز و اندک نواصب که خارج از فِرق اسلامى هستند - شأن امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) را همان شأن والا و برجسته و ممتازى میدانستند که شما در کتابهاى فریقین - چه شیعه و چه سنى - ملاحظه میکنید. بنابراین امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) ملتقى‏ و محل اشتراک فرقه‏هاى اسلامى است و میتواند منبعى براى وحدت بین مسلمین به حساب بیاید.

گفت و گوی کیهان با حجت الاسلام محمد صحتی سردرودی / نویسنده عاشورا پژوه امام حسین (ع)، محور وحدت شیعه و سنی 

    بار دیگر بستر مناسبی را فراهم کرد تا پیرامون موضوع مهم تحریف زدایی از چهره تابناک حادثه عاشورا و ضرورت تبیین محکمات آن و نیز نحوه استفاده از پتانسیل عظیم این واقعه جاوید برای ایجاد همدلی و وحدت میان مسلمانان در سراسر جهان با حجت الاسلام محمد صحتی سردرودی به گفت و گو بپردازیم.
    حجت الاسلام سردرودی در طی سالیان متمادی تحقیقات گسترده و ارزشمندی پیرامون تحریفات عاشورا به عمل آورده و حاصل آن تالیف چندین جلد کتاب بوده است که از جمله آنها کتاب «عاشورا پژوهی و تحریف شناسی عاشورا» در 2 جلد است که به عنوان پژوهش برتر سال از سوی انجمن دین پژوهان برگزیده شده است. همچنین کتاب «غدیریه های فارسی» وی در سال 79 به عنوان کتاب سال ولایت انتخاب گردید.
    وی هم اکنون از پژوهشگران کتابخانه مرحوم آیت الله مرعشی نجفی می باشد. اینک متن گفت و گو از نظر خوانندگان عزیز می گذرد.
    ¤ اکنون که در آستانه اربعین حسینی قرار داریم مایلم به عنوان اولین سؤال درباره جایگاه و اهمیت و تأکیدات فراوان بر اربعین و عدد چهل در فرهنگ دینی توضیح دهید.

بنام خدا

سلام .بالاخره فصل گرما هم رسید،امیدوارم همه شما تابستان خوبی را پیش رو داشته باشید.